ที่มาของ “น้ำหอม” ว่ากันว่ามีหลักฐานตอนหนึ่งจากภาพวาดฝาผนังในพระวิหาร ราชินีฮัตเชปซุต (Hatshepsut) ที่ประเทศอียิป มีภาพวาดหญิงสาวชาวอียิปต์กำลังชโลมน้ำหอมลงบนศีรษะของตนเอง ซึ่งคาดว่าเกิดจากที่นักเดินเรืออียิปต์ในสมัยนั้นได้นำเข้ามาจากดินแดนอื่น และได้เกิดการคิดค้นน้ำหอมขึ้นในสมัยนั้น เป็นความหอมที่ได้จากไม้ยางหอม มีอยู่ในแถบ อราเบีย (Arabia) และแถบ โซมาเรีย (Somalia) จากนั้นได้พัฒนาความหอมของน้ำหอมจนเป็นที่รู้จักในสมัยจักรวรรดิโรมัน ในสมัยกรีกโรมัน คำว่าเพอร์ฟูม (Perfume) มีรากศัพท์มาจากภาษาละติน แปลว่า “ควัน” น้ำหอมเกิดความนิยมอย่างแพร่หลายในยุคกลาง ที่ชาวอาหรับได้คิดค้นน้ำหอมด้วยการกลั่นจนสำเร็จ ได้ปรับเปลี่ยนพื้นที่ขนาดใหญ่ในอาณาจักรเปอเซียร์ พัฒนาเป็นแปลงปลูกกุหลาบที่มีพื้นที่และขนาดใหญ่โตมาก เพื่อนำมาสกัดเป็นน้ำหอม จนในศตวรรษที่ 19 ได้มีการสกัดและสังเคราะห์กลิ่นน้ำหอมจากสารเคมีมากขึ้น ทำให้เกิดความหอมจากหลากหลายกลิ่น จนกลายเป็นความหอมที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน